|
Orman Amenajmanının Dünya gündemine girmesi 17. yüzyılda olmuştur. İlk orman amenajman planı, 1696 yılında İsviçre’de yapılmıştır. Süreklilik ilkesinin orman amenajmanında yer alması 1713’de gerçekleşmiştir. Ormanların düzene sokulması 1759’daki orman amenajmanında kabul görmüştür.
Osmanlı İmparatorluğunda ormancılık 1857’de başlamıştır. Ormancılığı kurmaya çalışan Fransız ormancı M. Simon, Çanakkale civarındaki devlet ormanlarının haritasını ve amenajman planlarını yapmıştır.
Orman amenajmanının 1880 yılından sonra eğitim-öğretim programlarında yer aldığı görülmüştür. 1917 yılında çıkarılan amenajman kanunu ve 1924 yılındaki amenajman mühendisi ünvanları bu gelişmenin sonucunda ortaya çıkmıştır.
1934 yılında Yüksek Ziraat Enstitüsü Orman Fakültesinde Orman Politikası ve Amenajman Enstitüsü kurulmuştur. Orman Amenajmanı bilgisinin temeli Prof. Dr. Mahzar DİKER tarafından atılmıştır.
1961 yılında yürürlüğe giren 115 sayılı Üniversiteler Kanununda Enstitü deyimi kaldırılmış ve Kürsü kullanılmıştır. 1964 yılında ise Orman Amenajmanı Kürsüsü Ormancılık Politikası Kürsüsünden ayrılmıştır. 1971 yılında Karadeniz Teknik Üniversitesi Orman Fakültesi Orman Mühendisliği Bölümü’ne bağlı Orman Amenajmanı Kürsüsü kurulmuştur.
1981 yılındaki 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunu ile Kürsü kuruluşları kaldırılmış, Anabilim ve Bilim Dalları oluşturulmuştur. 1993 yılında İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesinde Orman Hasılatı ve Biyometri Anabilim Dalı Orman Amenajmanı’ndan ayrılmıştır.
Karadeniz Teknik Üniversitesi’nde ise, Orman Amenajmanı ile Orman Hasılatı ve Biyometri Bilim Dalları , Orman Amenajmanı Anabilim Dalı altında faaliyetlerini yürütmektedirler. Orman Amenajmanı Anabilim Dalı’nın bugünkü gelişimini başlatan Prof. Dr. İsmail ERASLAN’dır. 1940’lı yıllardan sonra o’nun İstanbul’da yürüttüğü çalışmaları Karadeniz Teknik Üniversitesi’nde Prof. Dr. Burhan SOYKAN gerçekleştirmiştir. |
